lFAHl's profileo( - '' - ! )o DOxX - L PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
۞ M6/8 • CHalermKwaNSaTreE ۞
|
o( - '' - ! )o DOxX - L++++++++++++++++
March 05 อำลา"เด็กหอ" ?!!?* * อำลา"เด็กหอ" ?!* *
ตามกระแสหนังเรื่องเด็กหอที่เพิ่งไปดูมา...
บวกกลับการที่เพิ่งได้ย้ายหอ
หอใน หอ 2 ญ >> มาสู่โลกภายนอก..??
วันนี้.......
เราจะมาทบทวนความหลังกันสักเล็กน้อยละกัน
..............................
.....................
ตั้งแต่ก่อนกูจาเข้ามา มช.ละ
คนแม่งก็ชอบเล่านักว่า มช.เนี่ยผีดุสาดๆๆๆ
เล่ากันแบบว่ากูไม่คิดจะสมัครเข้ามช.เลย...
แต่เพราะ "อิตูน" อิเพื่อนแว่นสุดเลิฟ มักเสือกติดโควต้าที่นี่
กูเลยหลวมตัวตามมันมา...
แต่ไอ่ห้านี่!!เสือกกวนตีนสละโควต้าหนีไปติด มธ. !!
เออ..เห็นว่ามึงไปดีดูก็จะอภัยให้เมิง..
ยังดี๊!! ที่มีผู้หลวมตัวอีก1คนในกลุ่มกู "อิไม้"
555 เพื่อนที่อยู่กะกูมาตั้งแต่อนุบาล "16" ปีละ
(ก็กูอยู่กะเมิงมาทุกร.ร.เลยนิ)
และกูจำต้องมาอยู่หอ 2 ญ กะมัน เพราะมันเป็น "เด็กวิจิตร"
ซึ่งโดนให้อยู่หอที่เก่าแก่ที่สุด ชั้น 4 เท่านั้น?? เพราะอะไร ? ....
ตอนแรกกูคิดได้แค่ว่า..มันต้องเป็นหอที่ผีดุมาก จนไม่มีใครกล้าอยู่แน่ๆเลย..(กูฉลาดมะ?)
แล้วพอกูเข้าไปวันแรกน๊า....กูก็เชื่อในความเก่าเลย..ห้องน้ำนี่แบบโครตเก่าอ่ะ
แถมมีโต๊ะหมู่บูชาอยู่หน้าห้องน้ำชั้น4ด้วย !!! แทนที่กูจาอุ่นใจนะที่มีพระ.. กลับยิ่งทำให้กูคิดได้ว่าชั้นนี้แหละเมิ๊งงงมี..ชัวร์ๆ (เห็นความฉลาดของกูอีกแล้วล่ะสิ)....
....แต่แล้วเวลาก็ล่วงเลยไป.......จากที่ไม่กล้าไปห้องน้ำคนเดียวก็เริ่มกล้า จากที่นอนไม่หลับถ้าไม่สวดมนต์ ก็กลับหลับได้สายฟ้าแลบ หลับสนิทแบบไม่สะดุ้งสะเทือนใดๆ... หึหึ ในที่สุดกูก็พิชิตความกลัวได้ เมื่อก่อนที่บ้านกูเองกูยังกัวผีเล๊ย..พอมาที่นี่ บ้านกูแม่งไม่มีไรน่ากลัวเลยง่ะ..น่าอยู้น่าอยู่
ตั้งแต่มาอยู่มช.นอกจากทำให้กลัวผีน้อยลง และยังให้กูมั่นใจว่ากูไม่มี เซ้นส์ เรื่องผีเอาซะเลย <= กูล่ะดีใจ๊ดีใจ (คนอื่นมันเจอกูไม่เจอนี่หว่า 555) ....
จบเรื่องผีมาคุยเรื่องเพื่อนในหอดีกว่า.. เอาเป็นคนๆเลยมะ?
1.อิไม้... mateคู่ชีวิต อย่าพูดถึงมันเลยเดี๋ยวยาวว่ะ...เอาเป็นว่ากูไม่มีไรปิดบังมันเลย..ไว้ใจมันสุดๆอ่ะ...ยังอยู่กะมันอีกนาน.น..น.น.น.น.นน
2.ต้อม..mate วิจิตรอีกคน ที่แว๊บแรกเข้ามาในห้อง "น่ารักนะเนี่ย"(คิดในใจ) แว๊บต่อมา..(ยังไม่ถึง5วิ) โห..แม่เจ้าsheพูดเก่งแบบใส่ไม่ยั้งเลย เลยทราบได้ตั้งแต่วันแรกว่าเราต้องเข้ากันได้แน่.. ต้อมเป็นmateที่ดี ไม่เคยทำไรให้หนักใจเลย หลับไวตื่นช้า กลางวันยังนอนต่ออีก..หึหึ สุดยอดป๊ะล่ะ ? สอนให้เรา+อิไม้ อู้เมืองโตย..
(แต่ดูจาไปบ่รอดง่ะ ออกลาวทั้งคู่)
3.ตุ้งติ้ง.. เพื่อนคณะ ที่หลงมาอยู่หอเดียวกัน ทำให้ตุ้งติ้งถูกเป็นที่พึ่งพิงตลอด
ตุ้งติ้งเป็นเพื่อนที่สุภาพสุดๆ ดีสุดยอดดดดดดด.. ออกจาดีเกิ้นไปด้วย แต่ทะเลาะกันบ่อยเหมือนกัน..ก็ต่างคนต่างไม่ยอมลด ขี้งอนกันทั้งคู่เอาเหอะ... โดนหาว่าเป็นแฟนกันอีก...โถๆๆๆ คิดกันด้าย...
4.นุ่มนิ่ม (mateตุ้งติ้ง) เรียบร้อยมั้ก! ดูจาอ่อนต่อโลกแต่อนาคตคุณครูนะค๊าบ!
ถึงจะดูโก๊ะๆแต่เธอขายดีคับ และแม้คนจะจีบตรึม..แต่เธอยืนยัน "honda" เท่านั้นที่เข้าตา อิอิ^^
5.เด็กกำแพง <= รู้จักผ่านติ้ง (ไม่น่าเล๊ย..) "ยัยเปรียว"นี่ตัวแสบ คู่ปรับประจำ เจอกันแม่งต้องกัดกัน กัดไปกัดมาเลยลงเอย เอ๊ย! ลงนอนคับ! ช่วงหลังๆรู้สึกจานอนด้วยกันบ่อย(โดนเพื่อนทิ้ง) เหมือนจาเข้ากันได้เพราะ "เลว" เหมือนกัน กร๊ากๆๆๆ
(ทำไมกูดูภูมิใจจัง???) ต่อมาก็ "บิ๋ม" นักบาสตัวน้อยแต่เท่ดีง่ะ.. ว่างๆก็เจอกันหนามบาสได้นะบิ๋ม แบบว่า "พิดโลกไม่เคยป๊อดว่ะ" 555 "เฟิร์น" เพื่อนกำแพงตัวน้อยน่ารัก ดูเด็กใสๆแต่แอบร้ายเล็กน้อย (3powerpuffชอบลุมง่า) ยังมี"มะปราง"อีกคนเด็กกำแพงที่เรียบร้อยไม่น่าอยู่กะอิ3powerpuffได้เล๊ย...
6.ห้อง432 <= เพื่อนอิไม้ "ส้ม" เด็กวิจิตรที่ตอนแรกดูจาเรียบร้อย...แต่!!....พลาดไปละ เธอไม่ใช่อย่างที่เห็น 555 - - - เราชอบนะ - - - <= อยากจาบอกมาตั้งนานละ แต่เขิลง่ะ =^^= ถ้าได้อ่านแล้วก็ถือว่าสารภาพเลยละกัน..ชอบมาตั้งนานละ ไหนๆก็ไม่เจอกันแล้ว มีไรข้องใจถามได้นะ อิอิ... และอีกคน"หนูหน่อย" mateส้มตัวจิ๊ดๆน่ารักดี
7.ลลิน <= สุดยอดเลยคนนี้ !! สีสันของหอ (ตอนนี้คาดว่าอยู่สวนปรุง) ห้องแม่งก็ใกล้กูอี๊ก.. ตอนแรกกูก็ไว้ใจคิดว่าเป็นคนปกติ อ่านหนังสือใกล้ๆกัน เวลาผ่านไปอาการเธอเริ่มน่าเป็นห่วง...เริ่มสติไม่อยู่กะเนื้อกะตัว ไม่เพียงแค่ห้องใกล้ๆ อาการเธอลามไปทั้งหอ จนทุกคนรู้จักเธอดีและจับกลุ่มเม้าท์เป็นประจำ.. บางวันก็ปีนเข้าห้องชาวบ้าน บางวันก็เคาะประตูเล่น บางวันก็ไล่ปิดคอมทุกเครื่อง บางวันก็กรี๊ด... อ๊าววว กูล่ะงงเลย...
8.ห้อง357 แป้ง + อัง วิจิตร และ กิฟท์ วิดยา พอวิจิตรมันทำงานกัน กิฟกะเราก็มักเวิ่นนะคับ เลยหนิดกันเลย.. แถมยังชอบเดะวิจิตรเหมือนกันอีก เลยเข้ากันได้555
9.เพื่อนพิดโลกที่อยู่ในหอ แรกๆก็ไปมาหาสู่กันดีนะคับ แต่หลังๆก็หายกันไปในที่สุด แต่ไงๆ ใจก็ผูกพัน นะ อิอิ - - SPL จงเจริญ!!! - -
10.ป้ายาม คับ ! เทอมแรกก็คนนึง อีกเทอมก็เปลี่ยนแต่นับว่าเราตีซี้ยามได้ถึง 2 รุ่น 555 ป้ายามนี่แหละคับหาเม้าท์ตัวจิง รู้ทุกเรื่อง!! ใครอยู่ห้องไหน ชื่อไร หน้าตาเป็นไง +++ คือถ้าแกเม้าท์แล้วเราไม่รู้จักsheจะหยิบบัตรหอคนนั้นขึ้นมาให้เราดูรูป แล้วเล่าต่อ.. สุดยอดมะ ? แล้วสั่งได้ดั่งใจ - - ให้แซวใครก็แซว ให้แกล้งใครก็แกล้ง กร๊ากกกกกกๆๆๆ โดนใจสุดๆอ่ะ
11.อื่นๆ กล่าวไม่หมดจิงๆ เพิ่งเข้าใจว่าเรานี่ติดหอจิงๆ พวกอิโอ๋ถึงด่าว่าไม่มีเวลาให้เพื่อน // เด็กวิจิตร เวลาอยู่แม่งก็ดัง อยู่กันเยอะชิ พอหายก็หายพร้อมกันเงียบสาด.. // ชั้น 3 คุยสนุกแถมมีคนน่ารักด้วย ทำให้เรากะแดะไปอ่านหนังสือชั้น 3 บ่อยๆ //.......ฯลฯ.....
จากวันนี้คงไม่มีสีสันเดิมๆแล้ว..... ขอบคุณทุกคนที่ทำให้หอมีไรสนุกๆเสมอ...
ปล. ถึงพวกดอกๆ >>> กูยังรักและคิดถึงพวกมึงนะ ที่กูติดหอไม่ใช่เพราะกูลืมมึง แต่อย่างที่รู้คือ...กูชอบคนในหอ ว่ะ 555 กูเลยจำต้องกลับไปหอประจำ...
แต่!! เปิดเทอม กูคิดว่าคงมีเวลาอยู่กะมึงมากขึ้น - - อย่าเพิ่งลืมกูล่ะ !! - - -
January 29 ผลสรุปของ “ขยับปี๊ก” !?
ผลสรุปของ "ขยับปี๊ก 16" --- ถวิล ---
เอาเต๊อะ! หลังจากที่กูได้ตรากตำทำงาน อยู่ในโรงละครเป็นเวลานาน..นั้น 1.ไม่ได้หลับได้นอน 2.ไม่ได้คุยโทสับ <แม่คงภูมิใจในข้อนี้> 3.อยู่กินในกาดสวนแก้วจนกูนึกว่าตังเองเป็นยามไปละ?! 4.รถโดนตบกระจบหายไป2ข้าง ส๊าดดด..ทำให้รถกูเป็นรถแซ๊บเต็มขั้น 5.รถโดนล็อคล้อซะงั้น (น่านน..ซวย2ต่อ) 6.สืบเนื่องจากการถูกล็อคล้อ.. ทำให้ทะเลาะกะอิเวนยามที่กาดสวนแก้ว (ไอ้เห้เอ๊ยกูไม่อยากบ่นละเรื่องมันยาวสาดๆ) 7.รอยช้ำต่างๆเนื่องจากการทำงานในที่มึด (ทำให้กูชนตั้งแต่โต๊ะยันหัวคน)
ในที่สุด
ในที่สุด
มันก็จบแล้ว!!
เย้ ๆ ๆ ๆ ย๊า ฮู่ จุ๊ก กรู เย๊ววว!
…………?????...............
ดีใจเกินไปป่าวอ๊ะ ? -“- ..ทำไมกูรู้สึกกึ๋นๆ ไงไม่รุ พอไม่ต้องทำงานแล้ว..นั้น.. 1.เพิ่งรู้ว่าชีวิตกูนี่ว๊างว่างจัง.. 2.กลับสู่ภาวะปกติคือนอนมากกว่า10ชม.ขึ้นไป 3.คุยโทสับเหมือนเคยๆ (แม่..ทำใจเหอะนะ) 4.มีเวลาว่างมากกก (แต่ทำไมงานไม่เส็ด?) 5.เหงา..ในบางครั้ง.. 6.คิดถึง “เดะแนว” ในบางอารมณ์ (เกี่ยวบ่?)
เห้อ..มาสรุปผลที่ได้จากงานขยับปีกดีกว่า.. 1.อย่างที่รู้ๆว่ากูชอบคนง่าย..นั่นแหละ งานนี้เลยได้ชอบมาอีกละ (ขอไม่บอกจำนวน) 2.งานนี้กูได้เป็นทั้งตำแหน่งStage ,Generalเบ๊, ฝ่ายศิลป์(ขูดคัต), PR , ตัวแทนจำหน่าย (คนขายบัตรอ๊ะแหละ), เด็กติดโปสเตอร์ << แต่!! ทำไมล่ะเนี่ย ?? ทำม๊าย..มันไม่มีชื่อกูในสูจิบัตร ? เห็นกูเป็นคนปิดทองหลังพระขนาดนั้นเลย? จากตำแหน่งที่กูทำนี่น้อยไปใช่ม๊ายยยยย… 3.ได้ฝึกความรับผิดชอบมากขึ้น(หรอ?) 4.ได้รู้ว่าการตรงต่อเวลา ไม่มี ในแมสคอม หึหึ 5.ไม่ควรเล่าเรื่องผีในช่วงที่ต้องทำงาน เพราะคุณจะทำงานไม่เป็นสุข..จิงๆ 6.การทำงานทำให้รู้จักคนมากขึ้น -ม๊าปัด รู้จักแล้วก็รู้จักขึ้นอีก -พี่เบส เพิ่งรู้จักกันแต่ก็เข้ากะพวกเราได้เร็ว เป็นพี่ที่น่ารักมั้กๆคนนึง กลัวผีอีกตังหาก นี่ถ้าไม่มีแฟน หรือไม่ใช่พี่น๊า…หึๆ (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) -พี่46อื่นๆที่น่าร๊ากและ47ที่น่า..เอ่อ.. (ละไว้ในฐานที่เข้าใจอีกครั้ง) -เพื่อนๆ48ที่ร่อยหรอกาจิ๊ดริด
ขอบคุณทุกคนที่ร่วมทำงานกันอย่างถึงที่สุด ขอบคุณม๊าปัดกะเพ่เบสที่ช่วยสอนงานและคอยปกป้องเรา ขอบคุณสวัสดิฯที่ซื้อข้าวจนเย็นชืด ขอบคุณเดะแนวที่น่ารัก (อันจิงไม่เกี่ยว) ขอบคุณทุกคนที่เปงห่วงเปงใย ขอบคุณ…..ฯลฯ……
**แล้วเจอกันอีกใน "ขยับปีก17" **
January 11 THE INVISIO VS ขยับปีกTHE INVISIO VS ถวิล ! [ARCHI-DRAMA #8] กะ [ขยับปีก #16]
วันนี้ไปดูละครถาปัดมาแหละ
ก็สมกะเป็น ถาปัด อ่ะนะ !!
ทำฉากได้อลังดี แสงสี และการ PR ทำได้เยี่ยมเลย
นักแสดงนี่ก็น่ารักเอาใจกูไปเลย..เหอะๆ
และสามารถขายบัตรหมด !! นี่แหละสุดๆ
แล้ว ขยับปี๊กกกกกก กูล้า........
ไปถึงไหนหรอ ??
.....หึหึ...........
หลังจากที่กูได้กกกอดบัตรขยับปีกมาประมาณ 1 อาทิตย์
โดยมิทำอะไรทั้งสิ้น หึหึ (สมกะเป็นกู)
จนคุณพี่ๆ เห็นว่าไม่ได้การละ จำต้องเรียกบัตรคืน..
กูถึงกะกระตือรือร้นขึ้นมาทันที (หรอ?)
โดยเอาไปขายทุกที่ที่มีเรียน (ทุกทีที่มาเรียนมากกว่า)
และกูก้อได้เข้าเรียนถึง 2 คาบด้วยกัน
ทำให้สามารถขายบัตรได้ถึง...ถึง...ถึงงงง..
" 0 ใบ " ด้วย กัน
วู๊ โย่ โฮ่ ! ฮ่า ! <= เก่งมะล่ะกูเนี่ยยย!
และเมื่อเวลาคืนบัตรใกล้เข้ามาทุกที...ทุกที...
สมองอันชาญฉลาดของกูจึงสั่งว่า...
อ่ะห๊า !!! อิไม้กะอิใหม่ไง
กร๊ากกกกๆๆๆ มันต้องไม่ปฏิเสธกูแน่ๆ
และก็เป็นไปตามนั้น ^^
สรุปผลคือ กูขายได้ถึง " 2 ใบ "
ตบมือให้คนเก่งหน่อย เย้ ๆ ๆ ๆ !!!!!
โถ..พ่อแม่กูคงต้องภูมิใจในตัวกูมั้กๆแน่เลย..
และเป็นไปตามความคาดหมายคือ..
อิแตง อิโอ่ อิน้อง อิบ๊วบ จิ๊บ บุ๋ม
ตัวเก็งอันดับหนึ่ง !
มียอดขายสูงสุดเท่ากันคือ..
คือ......คือ....... ?????
" 0 ใบ " นะค๊าบบบบบ !
เพื่อนกู๊...เก่งสุดยอดเลยง่ะ ! 5555
---แล้วมาดูกัน"ขยับปีก ถวิล"!! ---
January 08 ขยับปี๊กกกกกกกกกกก !!
สื่อสารการละคร ครึ้มจาย..เสนอ... "ขยับปีก - ถวิล"
แต่กู.. เหนื่อยจาย..เสนอ..
กูยังหายบัตรไม่ได้ซักอันเลยอ๊ะ !!
แต่กูก้อมั่นจายยยยยยย.... ว่าพวกอิดอกตื้ดทั้งหลาย มันจาต้องหายไม่ได้เหมือนกู กร๊ากกกกกกกกกๆๆๆ อย่างน้อยก็ อิแตง คนหนึ่งแหละว๊า.. ก้อขนาดขายหนังสือพิมพ์อ่านแก้ว ราคา 10 บาท อิแตงมันยังขายได้ตั้งฉบับนึง.. หึหึ ทราบข่าวว่า อิ1ฉบับที่มันขายได้คือ "พ่อเมิงนั่นเอง" กูชื่นชมความสามารถมึงจิงจิ๊งงงงงงงง
เออเต๊อะๆ กูไม่อยากจาประจานเพื่อน... [ได้ข่าวว่าประจานไปแล้ว หึหึ]
January 04 ^^ HAPPY BiRTH DAY TO GOO #^ ^ HAPPY BiRTHDAY TO GOO #
เป็นวันเกิดปีแรกที่ไม่ได้อยู่กะครอบครัว แต่บ่เป็นหยัง เพราะชีวิตกูก้อยังคงคึกครื้นเหมือนเดิมแหละ 555 ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมชีวิตกูถึงเรื่อยๆขนาดนี้ ถ้าจะเศร้าก็เศร้าได้แปล๊บเดียว ก้อดีฮั่น..แหละ..นะ
มาดูกันดีก่าว่าปีนี้มึงได้อะไรบ้างงงงงง…. อ่ะห๊า!!! อย่างน้อยเพื่อก็ยังส่งข้อความ พร้อมเสียงอวยพรมามากหลายเลยทีเดียว..
ขอบคุณทุกคนนะ
เริ่มจากอแฟนเก่าตัวแสบ!! ส่งเสียงแหลมแจ๋นเข้าหูกูเป็นคนแรก กูควรจะดีใจหรือเสียใจดีนี่.. ห้อยน้อยกลอยใจของกูนี่ก็น่ารักมั่กๆ แม้จะเลิกกันไปก้อไม่เคยลืมกันยังคงก่อกวนความสงบชีวิตกูร่ำไป กูนะร๊าก รัก รัก ๆๆๆ ปานจะเอาส้นติงลูบหน้าได้เลยอ่ะ <= ไม่ได้โหดนา.. กูเอ็นดูอยู่หรอก! เฮ้อ..รู้มั้ยทุกครั้งที่กูทำบุญ กูแผ่เมตตาให้เมิงทุกครั้งเลยอ่ะที่ร๊ากกก อิอิ รักนะเด็กห้อย!!
ต่อมาก็เป็น ป้าส้ม ที่ส่งข้อความมาตั้งแต่ยังไม่เที่ยงคืน ถือว่าเป็นคนตื่นตัวดีนะเนี่ย ทำการ์ดให้เราด้วยยยย เป็นรูปกาสือ?! มีเรื่องสั้นเล็กๆที่อ่านแล้วก็ขำดี แถมย้ำแล้วย้ำอีกว่าอย่าเรียกป้า เฮ้อ..ก็มันเรียกจนติดแล้วนี่ คุณป้า!
อิไม้ ขนาดคุยโทสับอู่ มันยังอุส่าสละเวลามาร้องเพลง happy birthday ให้กู กูล่ะตื้นตันชิหาย
นุ่มนิ่ม เด็กอนามันที่มักจะนอนเร็ว(มั่กๆ) ก็อุส่าส่งข้อความมา โถๆๆๆนอนผิดเวลาเลยป่ะเนี่ย 555 ส่วน ตุ้งติ้ง แฟนน้อยแม้คุยโทสับกะ xxx อยู่ก็ย๊างงงงจะเดินมาหาถึงห้อง
อิบุ๋ม อินี่เป็นสายซ้อนยังไม่รู้ตัว หึหึ... พยาย๊ามพยายามจะให้กูรับให้ได้ จนกูต้องสลับสายไปมาอย่างผู้ชำนาญ
** โอ๊ยย..จาเอากันแต่เที่ยงคืนใช่ม๊าย..กูสับสายม่ายทัน.. ***
ไอริณ ช้างน้อยๆของกู (ที่กะลังเติบโตเป็นช้างตัวหย่าย..) ไอ้นี่ยังดีที่รู้ว่าเป็นสายซ้อน พยายามยิงมาเรื่อยๆจนกูวาง และคุยด้วยความรวดเร็วเพราะรู้ว่ากูต้องวุ่นกะสายซ้อนอีกมากมาย
เมย์ เพื่อนแมสคอม ที่อุส่าจำวันเกิดเราได้ เนื่องจากตรงกะวันเกิดแฟนเก่าของเธอ ..กำ.. กูจะดีใจดีม๊ายเนี่ย..
ต่อมาก้อ เฟเฟ ที่ซ้อนแข่งกะไอริณมานาน ในที่สุดก็ได้คุยกันเมื่อเวลาล่วงเลยไปเกือบตีหนึ่งแล้ว เหอะๆ
ต่อมาคงเป็น เบลล์ ? แต่เหมือนจาโทรมาคุยมากกว่า เหอะๆ คนสุดท้ายสำหรับค่ำคืนนี้
ค่ำคืนที่เหน็ดเหนื่อยแต่ก้อดีจายยยย สมแล้วที่แม่มักพร่ำบอก(ด่า) ว่า สักวันคลื่นโทรสับจากินหัวกูจนหมด หรือไม่ก็ “โอ๊ยย..เด็กสมัยนี้มันเป็นทาสโทรสับจิงๆ” >>> เหอะๆ <<<
ยังๆยังไม่จบ…ต่อกันด้วยภาคกลางวัน… วันเกิดกูช่างยาวนานดีจิง!!
มาเล๊ยยยยแต่เช้า จะใครล๊า.. ก็ เสด็จพ่อกะเสด็จแม่ นั่นเอง ปลุกแต่เช้าแถมยังว่าอีกว่าทำไมยังไม่ตื่น หึหึ ขอประทานอภัย .. ได้ข่าวว่าลูกมีเรียนตอน 11 โมงค่ะเสด็จพ่อ !!!!!!!!!!
เมื่อคืนก็ตะหงิดๆว่าทำไม อิตูนกะอิช่อ เพื่อนสุดเลิฟ มันพร้อมใจกันไม่ติดต่อมา นึกว่ามันลืมแล้วววว แต่มันก็โผล่มาในภาคกลางวัน กูรู้ว่าภาคกลางคืนพวกมึงเอาเวลาไปให้ใคร ! -``- ยังดี๊ที่ยังส่งข้อความมา.. โดยเฉพาะ อิตูน นะ โห..กูนี่น้ำตาไหล พรากๆๆๆๆ เลยว่ะ ที่เมิงยอมเสียตัง3บาทส่งข้อความหากู กูนึกว่าฝันไปนะเนี่ย!! พูดไปยังขนลุก 555 แล้วเมิงจายิงๆๆๆกู เพื่อ...!!!?? ถ้าเมิงเสียเงินโทหากูอีกนิดนี่เมิงคงขาดใจตายใช่ม๊ายยยยย..ห๊า..อิแว่น !!
ต่อมา ป้าแก่ หรือ ผักกาด เพื่อนสมัยแบเบาะ ยังอุส่าจำได้ ทั้งๆที่กูยังนึกไม่ออกเลย ว่าเมิงเกิดวันไหนเย๋อ ?? กูขอโทดน๊า...
มีน ผู้ไม่เคยลืมวันเกิดกู แถมไม่งกเหมือนอิตูน ทั้งโทรและส่งข้อความเลย
อ้อ เค้าไม่เคยลืมแกเลยนะ.. เค้าพยายามโทรเข้าบ้านแก (ไม่รุเบอมือถือง่ะ) แต่ไม่รับ...หรือกูกดเบอร์ผิดวะนี่... H.B.D ย้อนหลังนะ!! ดีใจที่แกยังไม่ลืมกัน...
ประมาณ เย็นๆ เสียงโทรสับเริ่มจางหาย... แต่ย๊างงงงงงงงงงงงง !! เมื่อเวลาล่วงมาประมาณ 5 ทุ่ม ใกล้ๆเที่ยงคืน จะมีอิพวกความคิดที่จะอยากเป็น "คนสุดท้าย" => นั่นคือ เฟเฟ เปรียว เบลล์ แนน เฟิน แต่ผู้ชนะคือ "อิเบอร์แปลก" ?! ปัจจุบันกูก้อยังไม่ทราบว่าใคร..
ขอบคุณบรรดาน้องๆ เช่น น้องแพรวที่ไม่เคยลืมกัน น้องเอฟที่สละค่าโทรให้น้องแพรวโทรมา น้องปู ที่ยังน่ารักเหมือนเดิม และน้องมิ้วที่จำพี่ได้นานนนนนนนนจิงๆ ทั้ง ๆที่พี่จำไม่ได้(จิงๆ)ว่าน้องชื่อมิ้ว เหอะๆ เลวจิงกู ไปเรียกเค้าน้องเอ้ ซะงั้น ß มาจากไหนฮั่น !
เออขอบคุณ บุคคลผู้ผิดวัน หรือ เพิ่งนึกได้ทั้งหลาย เช่น อิโอ เงี้ย...(ยังควา..ย.เหมือนเดิ๊ม) และอิดอกอันมีนามว่า อิโอ๋ อิแตง อิบ๊วบ อิน้อง อ๊าว....กูว่าจาไม่ประจานนะเนี่ย...ว๊า..พลาดไปละ
เอาเห๊อ..ไม่ว่าจาลืมกูกันยังไงกูก้อให้อภัยได้ - -- - - ยังไง ๆ กูก้อ รัก -- - -
และอิเบอร์แปลกๆทั้งหลายกูไม่ทราบได้จิงๆว่าใคร แต่ก้อตื้นตันใจนะ
THanXX U !!!!!!!!
ปล. กูยังคงไม่ตกแต่งเหมือนเดิม.... ขี้เกียจว่ะ.... January 03 #### เหตุผลของคนขี้เกียจ ####อันตัวข้าพเจ้า(หรือตัวกูนั้น) พยาย๊ามพยายามหลายต่อหลายครั้ง
ในการที่จะเขียนไดซํกหน้า เพื่อให้ความทรงจำของกูไม่เลอะเลือน?
(เค้าใช้ว่าลืมเลือนมากกว่ามะ? เออ..ช่างมันก่อน)
แต่ก้อไม่สำเร็จซักครั้ง
นั่นเพราะตัวกูนั้นมีความขี้เกียจมากเกินไป
(แบบโครตพ่อโครตแม่ขี้เกียจเลยก้อว่าได้)
แต่ !!!!!!!
เนื่องในวาระดิถีขึ้นปีใหม่นี้ (อ่ะห๊า..ฟังดูดี๊ดูดี)
ข้าพเจ้าได้ตั้งใจจะทำตัวดีขึ้น (??)
นั่นแหละ ทำให้ข้าพเจ้าละทิ้งความขี้เกียจออกไป (นิดๆ)
และได้เริ่มเขียนไดนี้ขึ้นมา !!!!!!!!!!!!
ขอขอบคุณ
-พ่อแม่ที่พร่ำสอนให้ลูกเลิกขี้เกียจซะที
-อิช่อ อิตูน ไอริณ ปอแก้ว อิมีน อิกล้วย อิพา อิช็อปและเพื่อนอื่นๆ
ที่มักด่าว่ากูชอบ"เพ้อเจ้อ" "พูดมาก" (โดยเฉพาะไอ้ช่อจับผิดกูตลอด)
จนกูต้องมาพร่ำเพ้อในนี้แทน หึหึ ดีมั้ยล่ะพวกมึง
-ส้ม วิจิตร ที่แนะนำให้อ่านไดชาวบ้านจนเกิดความคิดอยากทำมั่งง่ะ
-ขอบคุณตัวกูเอง (ขอบคุณเพื่อ?????) **จบดีก่า**
ต่อไปนี้กูจะพยายามมาอัพนะ
ซึ่งยากมาก.. เพราะอะไรน่ะหรอ ?
ถามมาได้ >> ก็กูขี้เกียจไง !!
และนี่เปงเพียงการเริ่มต้น
กูจะยังไม่เขียนอะไรในวันนี้
นั่นก็เพราะเหตุผลเดิมๆ ...
>>> "คือกูขี้เกียจนั่นเอง" <<<
จบซะงั้น.
ปล. กูคงไม่ตกแต่งไรตอนนี้ หึหึ == ก้อกูขี้เกียจ อ๊ะ ==
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|
o+DOxX+-+L++-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
